Τέλος στις πλαστικές σακούλες, στην Ιταλία

Πλέον μόνο φιλικές στο περιβάλλον

Τέλος στις πλαστικές σακούλες βάζει από την Πρωτοχρονιά η Ιταλία

Στο εξής θα επιτρέπονται μόνο σακούλες φιλικές στο περιβάλλον

Ρώμη, Ιταλία

Σε ισχύ τίθεται από την Πρωτοχρονιά η απαγόρευση χρήσης της πλαστικής σακούλας σε όλη την Ιταλία, σε εφαρμογή του νόμου που ψηφίστηκε το 2006.

Από την 1η Ιανουαρίου θα διατίθενται μόνο βιοδιασπώμενες, υφασμάτινες ή χάρτινες σακούλες.

Κάθε χρόνο οι Ιταλοί χρησιμοποιούν 20 δισεκατομμύρια πλαστικές σακούλες, δηλαδή περισσότερες από 300 ανά άτομο.

Είναι μία από μεγαλύτερες ποσότητες στην Ευρώπη, σημειώνει το BBC, καθώς οι Ιταλοί χρησιμοποιούν μία στις πέντες που παράγονται στην Ευρώπη.

Αρχικά ο νόμος προέβλεπε την απαγόρευση χρήση από τον Ιανουάριο του 2010 αλλά η εφαρμογή παρατάθηκε για ένα χρόνο μετά από αντιδράσεις της βιομηχανίας.

Ταυτόχρονα, και οι έμποροι διαμαρτύρονται για το ότι το σχετικό διάταγμα δεν είναι αρκετά λεπτομερές.

Η Ιταλία είναι μέχρι στιγμής η μόνη χώρα στην ΕΕ που έχει απαγορεύσει τις πλαστικές σακούλες. Ωστόσο η Ιρλανδία έχει επιβάλλει ένα επιπλέον ποσό 15 λεπτών που ουσιαστικά έχει περιορίσει κατά πολύ την χρήση τους.

Newsroom ΔΟΛ Επιστήμη-Τεχνολογία

Σούπα από ψιλοκομμένα πλαστικά, όλη η Μεσόγειος.

Μικροσκοπικά σωματίδια πλαστικού, συνολικά γύρω στα 250 δισεκατομμύρια κομμάτια, επιπλέουν στα νερά της Μεσογείου, απειλώντας τα ζώα που τρέφονται με πλαγκτόν και γενικά όλο το τροφικό πλέγμα, προειδοποιούν θαλάσσιοι βιολόγοι που πραγματοποίησαν δειγματοληψίες.
Τον περασμένο Ιούλιο, ερευνητική ομάδα από τη Γαλλία και το Βέλγιο συνέλεξε δείγματα νερού έξω από τις ακτές της Γαλλίας, της βόρειας Ιταλίας και της Ισπανίας, σε βάθος από 10 έως 15 εκατοστά.
«Η χονδρική εκτίμηση είναι ότι υπάρχουν περίπου 250 δισ. μικροσωματίδια πλαστικού σε όλη τη Μεσόγειο» δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Φρανσουά Γκαλγκανί, ερευνητής του Ifremer (Γαλλικό Ινστιτούτο για την Εξερεύνηση της Θάλασσας).
Το 90% των δειγμάτων που εξετάστηκαν περιείχαν κομματάκια πλαστικού με μέσο βάρος 1,8 milligram. Αν επεκταθούν σε όλη την έκταση της Μεσογείου, οι μετρήσεις υποδεικνύουν ότι στην επιφάνεια της κλειστής θάλασσας επιπλέουν συνολικά 500 τόνοι διαλυμένων πλαστικών σκουπιδιών.
Όπως επισήμαναν οι ερευνητές, η χονδρική αυτή εκτίμηση θα βελτιωθεί το 2011, οπότε θα πραγματοποιηθούν νέες αποστολές στα νερά του Γιβραλτάρ, του Μαρόκου, της Αλγερίας, της Τυνησίας, της Σαρδηνίας και της νότιας Ιταλίας.
Εκτός του ότι απελευθερώνουν στα νερά τοξικές ουσίες, τα κομμάτια πλαστικού ανακατεύονται με το πλαγκτόν και καταλήγουν τελικά στα στομάχια ψαριών και άλλων οργανισμών. Παλαιότερες έρευνες, επισήμαναν οι ερευνητές, έχουν δώσει ενδείξεις για επιπτώσεις σε ζώα που τρέφονται με ψάρια, όπως οι χελώνες και οι φώκιες.
Τεράστιες ποσότητες πλαστικών σκουπιδιών, σε μεγαλύτερα κομμάτια, είναι γνωστό ότι συγκεντρώνονται από τα ρεύματα στη λεγόμενη «Μεγάλη Δίνη των Σκουπιδιών» στον Βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό.
Δυστυχώς, όμως, το πρόβλημα των σκουπιδιών δεν περιορίζεται στην επιφάνεια. Γαλλική αποστολή που πραγματοποιήθηκε προ ετών στη Μεσόγειο, στο πλαίσιο της διεθνούς Απογραφής της Θαλάσσιας Ζωής, μάζεψε περισσότερα σκουπίδια παρά ζωντανούς οργανισμούς από τη θαλάσσια τάφρο που βρίσκεται νότια της Ιεράπετρας.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Τοξικό βακτήριο έβαψε κόκκινη τη λίμνη Ζηρού

Καμπανάκι για τοξικό βακτήριο

Πολλαπλασιάζεται την άνοιξη και απαντάται κυρίως στη Β. Ευρώπη. Τρόπους αντιμετώπισης του φαινομένου εξετάζει το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ενώ συνιστά να μην καταναλώνονται τα ψάρια της λίμνης.

Η λίμνη βάφτηκε κόκκινη. Στη δεύτερη μεγαλύτερη σε βάθος λίμνη της χώρας μας -πρώτη είναι η Τριχωνίδα-, αυτή του Ζηρού, στα όρια Αρτας - Πρέβεζας, το νερό βάφεται κόκκινο κάθε άνοιξη, εξαιτίας ενός επικίνδυνου, τοξικού κυανοβακτηρίου, το οποίο απαντάται στη βόρεια Ευρώπη και για πρώτη φορά σε τόσο μεγάλες συγκεντρώσεις στα νότια της «γηραιάς ηπείρου».

Το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων παρακολουθεί την κατάσταση -ύστερα από ανάθεση της Νομαρχίας Πρέβεζας- και αναζητεί τρόπους αντιμετώπισης του φαινομένου, ενώ παράλληλα συνιστά στους κατοίκους του Δήμου Φιλιππιάδας Πρέβεζας να μη ψαρεύουν και να μην καταναλώνουν τα ψάρια της λίμνης, καθώς στους ιστούς τους ανιχνεύτηκαν υψηλά ποσοστά τοξινών, επικίνδυνων για την υγεία.

«Το κυανοβακτήριο Planktothrix rubescens δεν είναι σπάνιο στη χώρα μας, καθώς απαντάται και σε άλλες λίμνες, ωστόσο οι συγκεντρώσεις του και η ταχύτητα με την οποία πολλαπλασιάζεται στη λίμνη του Ζηρού είναι πρωτοφανείς. Εκτιμούμε ότι ήρθε εδώ από άλλες λίμνες, όπου εμφανίζεται τακτικά, ίσως της Αιτωλοακαρνανίας, με αλιευτικά εργαλεία ή δίχτυα», είπε στο «Εθνος» ο καθηγητής Τεχνολογίας Eλέγχου και Προστασίας Περιβάλλοντος του τμήματος Χημείας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Τριαντάφυλλος Aλμπάνης.

Το σοβαρότατο πρόβλημα της τοξικής λίμνης του Ζηρού θα παρουσιαστεί σε ειδική ημερίδα που διοργανώνει η Νομαρχία Πρέβεζας την ερχόμενη Τρίτη στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Φιλιππιάδας.

Σύμφωνα με τον κ. Αλμπάνη, το τοξικό κυανοβακτήριο Planktothrix rubescens αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες με μεγάλη ηλιοφάνεια και υψηλή θερμοκρασία του νερού. Εντοπίζεται σε μεγάλες εκρήξεις την άνοιξη όπου για τουλάχιστον 2-3 εβδομάδες η λίμνη του Ζηρού είναι κατακόκκινη, τα νερά θολά και η ζωή στα πρώτα μέτρα βάθους εξαφανίζεται. Το κυανοβακτήριο βρίσκεται σε βάθος 25 μέτρων και στην πλήρη του ανάπτυξη φτάνει μέχρι την επιφάνεια. Το μεγάλο βάθος της λίμνης (φτάνει μέχρι τα 70 μέτρα) είναι ένας αποτρεπτικός παράγοντας για την καταπολέμησή του, αφού οι ειδικοί δεν βρίσκουν το κατάλληλο απολυμαντικό που θα μπορέσει να φτάσει τόσο βαθιά. «Την άνοιξη η επιφάνεια της λίμνης του Ζηρού καλύπτεται από ένα στρώμα πάχους 3 εκατοστών κόκκινου χρώματος. Αυτό είναι ασυνήθιστο για την Ελλάδα, αφού συνήθως οι εκρήξεις των κυανοβακτηρίων «βάφουν» πράσινη την επιφάνεια. Το κόκκινο χρώμα απαντάται κυρίως στη βόρεια Ευρώπη και σχετίζεται με κυανοβακτήρια υψηλής τοξικότητας. Το συγκεκριμένο, μάλιστα, βρίσκεται συχνά σε λίμνες της Ολλανδίας», μας είπε ο μοριακός βιολόγος και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Γιάννης Σαΐνης.

Το Planktothrix rubescens είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, καθώς παράγει μια τοξίνη που χαρακτηρίζεται ηπατοτοξίνη και σε μεγάλες δόσεις μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωση του ήπατος, ενώ σε μικρές δόσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα σε καρκινογένεση του ήπατος.

Για τον λόγο αυτό τα όρια ασφάλειας που έχει θέσει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας είναι πολύ χαμηλά, για το πόσιμο νερό για παράδειγμα δεν πρέπει να ξεπερνά το 1 mg/l και για την άσκηση δραστηριοτήτων στο νερό της λίμνης (κολύμβηση, κωπηλασία) τα 20 mg/l. Ωστόσο, πέρυσι τέτοιες μέρες οι ποσότητες τοξίνης που ανιχνεύτηκαν στο νερό της λίμνης του Ζηρού ήταν στα 200 mg/l.

Οι τοπικοί φορείς ξεκαθαρίζουν ότι το νερό της λίμνης δεν χρησιμοποιείται για την άρδευση, ούτε βέβαια για την ύδρευση οικισμών. Πάντως, οι επιστήμονες συνιστούν στους κατοίκους να μην ψαρεύουν και σε καμία περίπτωση, αλλά και σε καμία εποχή του χρόνου να μην καταναλώνουν ψάρια από τη λίμνη, γιατί η τοξίνη συγκεντρώνεται στους ιστούς των ψαριών και τα καθιστά επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία.

Μικρή, εντυπωσιακή και απίστευτα βαθιά, η λίμνη του Ζηρού βρίσκεται στην επαρχιακή οδό Αρτας - Φιλιππιάδας Πρέβεζας - Ιωαννίνων και ανήκει σε δύο δήμους της Πρέβεζας (Φιλιππιάδας, Θεσπρωτικού) και σε έναν της Αρτας (Ξηροβουνίου).

Οι γεωλόγοι έχουν αναπτύξει τη θεωρία ότι αποτελούσε λιμναίο σπήλαιο, αλλά η οροφή του κατέρρευσε πριν από περίπου 10.000 χρόνια. Το όνομά της έχει σλαβική προέλευση και πιο πιθανόν είναι να προέρχεται από τη λέξη Ozero που σημαίνει λίμνη. Η διάμετρός της δεν ξεπερνά τα 1.000 μέτρα, ενώ στις όχθες της υπάρχει πυκνή βλάστηση και η νότια πλευρά της σβήνει σε μια ρηχή αμμουδιά.

Στις όχθες της μπορεί κανείς να δει ετοιμόρροπα κτίσματα που χτίστηκαν το 1955 από Αυστριακούς αρχιτέκτονες για να φιλοξενήσουν παιδιά ορφανά από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο. Η Παιδόπολη του Ζηρού λειτουργούσε μέχρι το 1986 και το 1992 οι εγκαταστάσεις της χρησιμοποιήθηκαν για λίγο καιρό, προκειμένου να φιλοξενήσουν 2.000 Αλβανούς μετανάστες.

ΜΑΡΙΑ ΡΙΤΖΑΛΕΟΥ